Tomidi TSR 2014

Maandag 7 Juli 3.15 opgestaan 3.30 vertrokken Tegen dat we goed en wel vertrokken waren werd ik wakker. Ik kan me eigenlijk geen betere manier bedenken om wakker te worden: wind, een langzaam opkomende zon, golven die ons zachtjes heen en weer wiegen, … We moesten wel goed ingepakt zijn want het was wel koud. Tegen dat we het goed en wel beseften was het al 5 uur. Om half negen was onze eerste wacht gedaan maar tegen dan waren we met 2 zeeziek. 1 van ons moest even zijn maag legen voor een offering aan Neptunus. Ikzelf werd ziek door de geur van de olie van deA motor elke keer dat ik beneden kwam. Dus heb ik even miserabel liggen wezen op dek. Toen het weer wat beter ging ben ik zo ver mogelijk van de motor vandaan gaan liggen maar ook daar hield ik het niet lang vol. Toen ben ik weer aan dek ziek liggen wezen (tijdens mijn slaaptijd), maar toen ontdekte ik het wondermiddel tegen zeeziekte : de overschotjes van gisteren. Zoals gewoonlijk was eten mijn grote redding. Doordat we ons een beetje misrekent hadden kwamen we iets later aan de startlijn dan gepland. Ondertussen was het zo warm geworden dat we in topjes en shortjes konden ronddwalen op de boot. Intussen haalden we de andere boten in wat ons prachtige en unieke foto's opleverden voor op fb. Door de warme zon het zachte wiegen van de Tomidi door de golven en de weinige wind zorgden ervoor dat we allemaal lagen te soezen, ineens kwam de kapitein al vloekend naar boven gestormd omdat we onze koers niet meer perfect was. Iedereen schrok onmiddellijk op uit zijn schoonheidsslaapje. Hierna ging onze top chef naar de kombuis om een top dinner samen te stellen. Toen schoot het humeur terug pijlsnel de hoogte in en kon de nachtwacht beginnen. Zo zijn we gezellig met 4 trainees deze blog aan het schrijven, onder de kap, kijkend naar de ondergaande zon en al verder varend in de nacht. Dinsdag 8 Juli Vanmorgen om 4 uur begon onze wacht samen met de opkomst van de zon. Maar voordat de wacht begint moet je eerst opstaan. Sien kwam me rustig wakker maken maar ik had er niet veel zin in en dus kreeg ze als antwoord een harde NEE. Toen ik dan uiteindelijk nog een tweede keer gewekt werd door mijn mede-trainee Rosalie kreeg ik pas de moed om me om te kleden en naar boven te komen. Het weer was verandert in harde wind en regen wat zwaar werk opleverde en dan vooral het winchen van het grootzeil. Maar al bij al ging onze wacht vlug voorbij. De andere wacht nam over om 8.00 maar al om halftien vond de andere wacht het nodig om ons op een speciale manier te wekken. Ze gingen overstag zonder enige waarschuwing. Dus ik vond mezelf terug op de valiezen onder mij. Na de kapitein geïmiteerd te hebben met krachtwoorden heb ik me maar verlegd om verder te slapen. Toen werd ik misselijk wakker, klaar om te offeren aan Neptunus, maar door de wonderpilletjes van de meest awesome mede-trainee ooit heeft de offering toch niet plaatsgevonden. Maar de goden waren hier not amused mee en lieten het regenen. Na een tijdje kou kleumen zijn we maar met zijn 3e lekker warm bijeen gaan liggen op de bank om toch een beetje te kunnen slapen. Om 19.00 vond de kapitein het nodig om de Tomidi om te toveren tot een kermisattractie dus rolden we met zijn 3en zo goed als uit onze bank. Toen begon onze wacht terug en blijkbaar waren de goden geamuseerd door onze capriolen en gunden ze ons goeie wind en droog weer. Net toen ik aan het roer stond zag ik een dolfijn net naast de boot voorbijspringen. De schipper nam toen het roer over zodat ik de dolfijn van iets dichter bij kon gaan bekijken. Hij was toch groter dan ik eerst had gedacht (ongeveer 3 meter). Binnen een paar minuutjes is deze wacht weeral gedaan en dan is het warme bedjestijd. Woensdag 9 Juli Vanmorgen weer vroeg uit de veren en zoals gewoonlijk stond Sien om 4.00 weer aan ons bedje. Bij mij vroeg ze of ze terug in haar bed mocht want ik had het namelijk ingepalmd. Onze wacht was tamelijk rustig omdat de schipper een trucje had uitgehaald met een lintje zodat we mooi op koers bleven. Daar zaten we dan gezellig met 4 trainees en de schipper in de kuip kou te lijden maar vooral moe ter wezen en zo waren we rustig naar de opkomende zon aan het kijken. Zo hebben we onze wacht uitgewacht. Na de wachtwissel was het terug gezellig ons bedje in om er na 20 minuten uit te rollen door een onverwachte overstag. Na een aantal kleine aanpassingen kroop ik terug mijn bed in om er na nog eens een halfuur terug op dezelfde manier uit te vallen. Nu hoopten we dat het niet nog een keer zou voorvallen maar helaas pindakaas even later was het weer van dat. Wij zijn ondertussen de tel kwijtgeraakt van hoeveel keer dit is gebeurt maar het is toch wel vrij veel keer gebeurd. Toen we eindelijk vrolijk lagen te snurken en kwijlen, brak het touwwerk van het leioog. Onze Duitse vriend Jochen zei tegen de Schot Ian: Let's fix it. Even later lag Jochen de visjes te begroeten met zijn voetjes volledig onder water net zoals meer dan de helft van zijn lichaam, enkel gered door zijn lifeline. En we konden onze Ladykiller enkel met alle geluk van de wereld terug binnen halen. Toen werd onze schipper weeral naar boven geroepen zonder zijn 4 uurtjes slaap. Een halfuurtje later kwam Tom mij wekken om het water uit de boot te scheppen, want we hadden een lekje of 3 à 4. Hiermee waren we met zijn 3en toch zeker 3 uur zoet mee terwijl we toch zeer hard waren aan het werken. Na vele emmers naar boven te hebben gebracht zijn we zelf ook maar naar boven gekomen. We stonken wel uren in de wind maar nu hadden we wel een paar rustige uurtjes aan dek. Deze waren direct gedaan toen we de Spaniel in het vizier kregen en deze ons dreigde in te halen, maar dankzij onze uitstekende stuurkunsten is dit vooralsnog niet gebeurt. Binnen 10 minuutjes kruipen wij terug onder de wol en hopen we dat de Spaniel ons niet inloopt en dat de wind een beetje versterkt. Donderdag 10 Juli Vanmorgen had ikzelf 3 wekkers nodig. Van de eerste 2 herinner ik mij niets meer van, maar de 3de heb ik de schrik van zijn leven bezorgd. Sindsdien durft hij niets meer verkeerd te zeggen tegen mij. Ik had hem namelijk getrakteerd op één van mijn doodsblikken. Ach ja ik ben dan maar opgestaan om verder te slapen in de kuip. En dit allemaal voor 4.30. Omdat dit de laatste wacht was, was er natuurlijk niets meer over van de koekjes en snoepjes. Na lang zoeken vonden we uiteindelijk dan toch nog 2 pakken Pringels. Zo konden we onze onmenselijke wacht toch nog overleven. Gedurende heel onze wacht waren we gevaarlijk nek aan nek aan het racen met de Spaniel. Ik was nog altijd doodmoe en ben samen met een mede-trainee ons bedje ingekropen. Even later werden we gewekt door een veel te vrolijke trainee en dit allemaal voor het laatste kwartiertje mee te maken van de race. Gelukkig voor de vrolijke trainee wonnen we ook nog van de Spaniel. Eens over de meet was het direct terug ons bed in. Wij werden even later zalig wakker in een snikheet bed. En ik waggelde toen naar boven om te genieten van de zon en de prachtige fjorden van Noorwegen. Toen kwamen Tom en Sien hun belofte na om spek met eieren te maken en deze waren overheerlijk. Na heel wat havens te hebben geprobeerd kwamen we uiteindelijk aan in Sandefjord. Na het aanleggen namen we onmiddellijk een duik in het zalige water en lagen we te plonsen met de kwalletjes. Na ons afgespoeld te hebben met lekker warm water en een ijsje, was het etenstijd en dan was het eindelijk zover: Ons gloriemoment van de dag: Heerlijke douches na 4 dagen liggen STINKEN. Vrijdag 11 Juli We zijn vandaag pas laaaaat uit ons bedje gekropen omdat dit de 1ste dag in lange tijd was dat we dit konden doen. Nadat we allemaal goed uitgeslapen en ontbeten hadden was het tijd om ook de Tomidi zelf van zijn gekende Tomidi-breeze af te helpen en in een goed sopje te zetten. Fris gewassen trokken we naar een nieuwe ligplaats en dit bleek de Gulden Leeuw te zijn. Op weg naar ginder vonden we een mooie rustplaats en hebben we even stilgehouden. Toen we aankwamen bij de Gulden Leeuw was daar een feestje aan de gang en kregen we een aantal zatte Noren en Nederlanders aan boord op bezoek. Het was een late avond geworden maar ook de komende dag moesten we er vroeg uit want de Gulden Leeuw vertrok al om 7.00 's morgens en dus wij ook. Slaapwel Zaterdag 12 Juli Vandaag was voor mij echt een uitslaapdagje. Bijna de hele crew was al om ongeveer 7.00 wakker en bezig maar bij mij duurde dat toch iets langer. Ik werd pas wakker wanneer iedereen op de Colin Archer 1tje was aan het drinken. Dan Zijn we maar naar de winkel gegaan om inkopen (vooral koekjes) te doen. Hierna zijn we door de gezellige marktjes en kraampjes van Fredrikstad geslenterd. Waar we hemels confituur hebben gevonden. Deze dan in combinatie met droge koekjes was een echte godenmaaltijd. Dank u Neptunus. Deze hebben we zitten opsmikkelen met uitzicht op de binnenkomende boten. Onze koks en schipper waren uit gaan eten dus moesten we zelf voor onze maaltijd zorgen. In mijn en V's geval werden dit pannenkoeken met de hemelse confituur en de laatste stukjes pizza die onze mede-trainees hadden meegenomen. Daarna hebben we ons volledig in outfit gestoken voor een avondje uit. Tot morgen, wij gaan nu een feestje bouwen en uitslapen in de giek. Zondag 13 Juli Na een zalige nacht werden we wakker in de giek met de zon al schijnend in mijn gezicht. Rustig soezend en dansend merkten we ineens dat het al bijna tijd was voor de crewparade, maar dan sloeg het noodlot toe en begon het te regenen (en nog geen klein beetje). Dus zijn we maar iets gaan eten in de McDonald's in afwachting van de prijsuitreiking. Eenmaal daar mochten we het podium op om onze beker op te gaan halen en dan was het picture time. Na een kleine tussenstop in een cafeetje om onze 2de plaats te vieren kwamen we terug aan op de Tomidi. Dan ben ik nog snel even een douche gaan nemen in het lokale voetbalstadium. Toen was het crewparty met lekker eten (dat jammer genoeg al snel kou werd opgediend). 's Avonds werd er door de meesten buiten, het was inmiddels terug droog geworden, naar de Wk-finale gekeken op groot scherm. Terug op de boot kregen we het geniale idee om op te blijven tot zonsopkomst, maar door de vermoeiende week ben ik toch al iets vroeger in slaap gevallen en kon ik toch enkele uurtjes zalig ronken. Maandag 14 Juli Opstaan om 6.00 om de andere trainees uit te wuiven en te escorteren naar de bus. Dankzij de fantastische wegbeschrijving van onze Liaison Officer Mario geraakten we verdwaald. En na een leuke wandeling van minstens een dik uur komen we een “beetje” te laat aan bij de bus. Na een dikke dikke knuffel nam ik afscheid van de andere trainees. Tegen 9.00 sukkelde ik dan terug in bed en ben dan maar lekker blijven liggen tot de schipper mij wakker maakte om boodschappen te doen. Na dit klusje was het terug stilletjes op de boot en ben ik tijdens het bereiden van het eten in slaap gevallen en pas de volgende ochtend wakker geworden. Dinsdag 15 Juli Opstaan na een heerlijke lange slaap. Vandaag is het dan eindelijk de dag dat we terug gaan zeilen. Na een zenuwaanval van de kapitein van de Colin Archer, omdat we een paar minuutjes te laat waren begonnen met afmeren, zijn we dan vertrokken richting Bergen. We liggen ondertussen te dobberen al wachtend op de A-klasse schepen om ons te passeren. Vandaag is het weer ook weer omgeslagen en hebben we regen en sterke wind in plaats van zonneschijn en rust. Maar na een tijdje sloeg ook het weer terug om en kregen we het perfecte zeilweer: veel zonneschijn en wind. Rond half tien komen we terug aan in ons geliefde haventje Sandefjord en terwijl onze nieuwe koks het eten gereed maken ga ik mij eventjes vernieuwen onder de douche. Na het lekkere eten is het naptime want we willen morgen vroeg vertrekken. Woensdag 16 Juli Vandaag is het vroeg opstaan na weer een vrij kort nachtje en dan gaan we weer vol aan de bak, want het is weer het perfecte zeilweer en enkel de windrichting deed wat moeilijk in het begin maar die draait al snel bij. Na een korte briefing vertrekken we. Voor de rest is er nog niet veel gebeurd vandaag. En net op het moment dat ik dit schrijf gebeurt er een miscommunicatie waardoor we bijna tegen een vuurtoren varen net voordat we Kragero binnen komen. Als avondeten hebben we een soort Noorse hotdog klaar gemaakt en het was overheerlijk. Hierna zijn we naar een barretje gegaan en hebben ons gemengd onder de locals. Na veel gezellig gebabbeld te hebben werden we uitgenodigd door 4 Noorse meisjes voor een echte Noorse cottage-afterparty. Maar wanneer we terug aan de boot staan is het al terug bijna opstaan dus vertrekken we direct naar Lillesande. En onderweg is het bijslapen! Tijdens het varen zijn er een aantal kleine accidentjes door de overijverigheid van 1 van de trainees. Bij 1 van deze voorvallen vliegen we met zijn allen bijna overboord en krijg ik een trap vol in mijn gezicht en zie ik toch eventjes een nieuwe sterrenhemel en had ik bijna mijn bril aan de visjes gegeven. Na nog een klein uurtje zeilen komen we aan in Lillesande en als echte piraten leggen we aan, aan een privésteiger net voor een restaurantje met een heerlijke geur, maar toch is onze maaltijd volgens mij veel lekkerder dan degene in het restaurant. Donderdag 17 Juli

Reacties


ship race

Dank u wel dirk voor het mooi verhaal

Gepost door: Rathe Etienne op 22 July 2014 - 17:19

Laat een bericht achter









Captcha afbeelding