DEEL 09

Hallo tomidivrienden,


Dit is het slot van ‘De Melkronde’.
 

Ze ging van Ponta Delgada in de Azoren naar onze thuishaven Oostende. We zijn vertrokken op zondag 04 april met zonnig weer en een ideale zuidwestenwind. Ook onze automatische piloot werkt voor het eerst sinds lang. Toen we van het eiland vrij Sào Miguel vrij waren,liepen we al snel 9 tot 10 knopen.
 

De wind en onze snelheid namen nog toe zodat we na 48 uur al 400 van de 1500 zeemijl hadden afgelegd. Maar toen draaide de wind naar het noordoosten,pal tegen dus. We hadden ook gemerkt dat de motor geen elektriciteit opwekte. Gelukkig hadden we een elektrogroepgenerator bij en twee jerrycans benzine want we hadden nog een lange weg te gaan.
 

 

Eén van de weinige voordelen van tegenwind is dat je zelf een piloot kan installeren door een lintje te spannen van de reling naar het stuurwiel. Het lintje houdt de boot onder een constante windhoek en stuurt dus zonder elektriciteit te verslinden.
 

Op dag 4 gingen we overstag omdat de wind iets naar het oosten trok. We hadden tot nu toe steeds zuidelijker dan onze koers gevaren maar met de weerberichten in het achterhoofd besloten we nu om te noordelijk te varen. We gingen natuurlijk ook een stuk trager dan die eerste 2 dagen maar leken toch genoeg benzine bij te hebben om tot aan de Bretoense kust te raken.
 

Na een week varen hadden we een goeie duizend zeemijl afgelegd. We gingen een laatste keer overstag om nog een honderdtal zeemijl te varen naar Camaret,dicht bij Brest,waar we al eens in oktober geweest waren. Het waaide 8 à 9 beaufort en plots brak onze val van het voorzeil. De tweede in deze Melkronde en dus hadden we geen alternatieven meer. We besloten om de fok samen te binden op het dek en de rest op motor te varen.


We merkten dat de motor nu wel stroom opwekte en waren daar niet rouwig om. De avond was immers gevallen en nu kon de automatische piloot sturen voor de rest van de ijskoude nacht. Maandag om 5 uur ’s morgens meerden we aan in het Franse haventje.
 

Na een welverdiende rustdag en heerlijk eten,vertrokken we opnieuw op dinsdagmiddag. Dit keer richting Lymington op de Engelse Solent. Pa had daar een zeil bestelt en er moesten nog enkele opmetingen gebeuren,het was trouwens geen omweg. We hadden ondertussen gezien dat het noordoostenwind ‘all the way’ ging worden dus hadden we eigenlijk geen voorzeil meer nodig omdat het vooral weer op de motor ging varen worden.
 

Toen we op 30 zeemijl van onze bestemming waren begon die echter te sputteren. Toen ik in de tank keek,zag ik dat die bijna leeg was en besloten we om onze benzine er ook maar bij te kappen. We hadden blijkbaar op een te hoog toerental gedraaid.Daarna vielen we 20 graden af zodat we op zeil naar Poole gingen. We moesten nog wat diesel overhouden voor de havenmanoeuvers en dat lukte net. Ondertussen had pa die zeilmaker gebeld en hij was op weg met de auto. Na de opmetingen,wat proviand inslaan en een tankbeurt,vertrokken we alweer. Het was al donderdagavond en het ideale moment om te vertrekken vanwege de sterke stroming die we 6 uur mee hadden in de Solent.


Na 5 uur hadden we 35 zeemijl afgelegd en liepen we binnen in Portsmouth.Dit was een tactische zet:de stroming stond op het punt te keren en we gingen een beetje slapen tot ze opnieuw gedraaid was. Het was trouwens al meer dan 20 uur geleden dat we nog geslapen hadden.
 

Vrijdagmorgen vertrokken we opnieuw voor ons allerlaatse stukje Melkronde. Nog 165 zeemijl van de in totaal 1500. Toen de avond viel zaten we aan Beachy Head. Die laatste nacht was ontzettend koud maar tegen de ochtend viel de wind en kwam de zon erdoor. Qua stroming zaten we perfect:vertrokken met 6 uur mee en geëindigd met 6 uur mee. Op zaterdag 17 april rond 17 uur waren we in Oostende. On course as usual. Het feest kon beginnen!
 

Voor mij was dit een prachtige,unieke en heel leerzame ervaring.
 

Misschien tot de volgende?

 

 

 

 


Reacties


zomaar

Dirk & Tom,
Proficiat, jullie hebben waarschijnlijk het beste van u zelf moeten geven op somige momenten, maar ik kan me inbeelden dat dit inderdaad een onvergetelijke reis geweest is, het spijt me een beetje dat ik niet de kans kreeg om yoch een stukje mee te zeilen!
Ik hoor & zie jullie nog wel!

tot later!

Gepost door: Dirk Coene op 1 May 2010 - 9:49

Laat een bericht achter









Captcha afbeelding