DEEL 02

Dag vrienden van de tomidi,

Dit is het verslag van deel 2 van de ‘Melkronde’.

Voor deze etappe (Lisabon-Santa Cruz de Tenerife) waren we met zijn drieën.Naast de vaste tomidicrew was Steven te gast.Een vriend van pa die weliswaar al 30 jaar niet meer had meegevaren maar toch enige zeilervaring had.n

Naast de gebruikelijke technische problemen,waar ik jullie niet te veel mee ga lastig vallen,was het een bijzondere vlotte en mooie etappe.

Op 01 november zijn we rond 18 uur uit Lisabon vertrokken.Langs de Taagrivier voeren we met zonsondergang uit naar de Atlantische Oceaan.Waarbij we langs de Torre de Bèlem nog enkele mooie foto’s maakten.De passaatwinden of ‘trade winds’ ,die ons tot in de Carraiben moeten brengen,hadden zich ondertussen gevormd.Gedurende de ganse trip was kwam de wind dus uit noord tot noordoostelijke richting en dat deed ons vliegen.

We hadden besloten om een tussenstop in Madeira te houden zodat we de kleine 800 zeemijl niet in 1 keer moesten afleggen.Door onze hoge snelheid hadden we toch tijd genoeg om het mooie Madeira te bezoeken.Het was wel de eerste keer dat we non-stop zo’n lang stuk gingen varen en 3 nachten na elkaar.

De eerste 2 uren na ons vertrek was het nagenoeg windstil wat ons de tijd gaf om een warme maaltijd aan boord te nuttigen,niet altijd evident.Daarna begon de wind aan te wakkeren en we haalden al vlug snelheden van 8 tot 9 knopen per uur.De windrichting was ideaal om tamelijk comfortabel met deze snelheid te varen.

Na de eerste rustige nacht begon de wind de tweede nacht feller te waaien en ging ze ruimen,ze zat nu bijna pal achter ons.Ook de golven werden groter en het werd zwaar sturen.Terwijl we op de grote golven surften,haalden we nu pieken van meer dan 14 knopen per uur,een zalig gevoel.Het nadeel hiervan was dat de boot soms hevig heen en weer slingerde wat het slapen bemoeilijkte.Het was ook moeilijk voor Steven en ik om de boot nog op koers te houden waardoor pa uren aan een stuk heeft moeten sturen.

Toen de omstandigheden de volgende dag nog dezelfde waren,besloten we om wat zeil te verminderen zodat pa wat kon gaan rusten.Ondertussen was de zon daar en hadden we vlak langs een reuzenzeeschildpad gevaren.We gingen natuurlijk veel vlugger.Ik probeerde het nog even te volgen met mijn blik en zag dat het haar kop uitstak.Ze wist waarschijnlijk niet wat haar voorbijgeraasd was.

Nu pa probeerde te slapen,deed ik mijn best aan het stuur maar het was toch niet makkelijk.Uiteindelijk nam de wind iets af en werd het opnieuw iets scherper varen.Onze windhoek werd groter wat zowel het sturen als het slapen iets makkelijker maakte.Steven kon ook terug aflossen aan het stuur zodat iedereen op zijn beurt kon rusten.

In de vroege ochtend van dinsdag 4 november zagen we de lichtjes van het eiland Porto Santo dat voor Madeira ligt.Toen het opklaarde zagen we ook de contouren van Madeira zelf aan de horizon.De wind was gevallen en we moesten zelfs de motor starten.Wanneer we dicht genoeg bij het eiland waren,zagen we hoe groen het eiland is.We kregen zelfs wat motregen over ons van de permanente bewolking op het eiland,vandaar de begroeiing.

 


Toen we probeerden in de hoofdstad Funchal aan te meren,leken we daar niet echt welkom.Eerst was de haven zogezegd volzet en daarna mochten we ook niet aan een boei gaan liggen.Na 3 nachten en meer dan 65 uur varen waren we het gezever van de havenmeester zodanig beu dat we weggevaren zijn.We hebben de zuidkust nog 13 zeemijl gevolgd tot aan Calheta.Na een verdiende warme maaltijd in een restaurant en een paar pinten,wijn en nog een scheut whiskey aan boord viel iedreen uitgeput in bed.

De dag daarna zijn we in de namiddag met een taxi naar de hoofdstad vertrokken.Het was een hele mooie rit van 50 kilometer langs het bergachtige eiland.Met oude huisjes,bananenbomen,cactussen en watervallen langs de kant.In Funchal,een stad van 150.000 inwoners,deden we een wandeling en een terrasje om ’s avonds terug naar Calheta te rijden.

Na nog een rustdag vertrokken we vrijdagmorgen om 7 uur naar Tenerife.De windrichting was dezelfde en begon pas aan te wakkeren toen we een uur of 2 aan het varen waren.Opnieuw gingen we goed vooruit en later die nacht waren er zelfs pieken van 7 tot 8 beaufort en opnieuw grote golven.Steven is er toen in geslaagd het etapperecord van 14,3 knopen per uur te halen.

Het ging weer goed vooruit en de volgende ochtend passeerden we al het noordelijkste puntje van Tenerife.Santa Cruz lag iets verder en deze keer hadden we geen problemen om aan te leggen.260 zeemijl in 30 uur is een mooi gemiddelde.

Na een avondje doorzakken,heeft Steven toen het vliegtuig terug naar Belgie genomen
Pa en ik gingen de boot daarna naar het drukkere zuiden van het eiland varen.Maar omdat we ook in het drukke herfstseizoen zitten en er misschien geen plaats was,hebben we toen besloten om in Santa Cruz,de hoofdstad,te blijven.Ondertussen is pa vorige dinsdag terug naar Belgie vertrokken.

Tot de volgende.


 


Reacties


Knappe prestatie

Hallo Tom,

Wij kennen elkaar niet. Jij was nog een kleine spruit toen ik met jouw vader en
vrienden voor het eerst op de vroegere Tomidi meeging.
Heb vandaag met Dirk gemaild dat ik graag etappe 5b mee wil zeilen.
In maart van dit jaar heb ik nog Sint Maarten,Sint Barth,St Kitts,Statia en Anguilla
aangedaan met 4 op een Moorings 51,5 voeter.
De BVI's heb ik nog niet gezien !

Jullie hebben wel snel gezeild tussen Madeira en Tenerife !

Wie is de crew voor de oversteek ?


See you,

Erik

Gepost door: Erik op 15 November 2009 - 16:52

windmolenparken !

Beste Dirk & Tom,

de oversteek van het kanaal en de trip naar London was Super. Hopelijk zijn er op jullie route geen windmolenparken in aanleg ; je weet wel voor de monding van de Thames. We blijven jullie volgen op jullie blog - best leuk. En Tom .... toch schoon die nieuw outfit !
het gaat jullie voor de wind.

groeten
Herwig

Gepost door: Herwig op 25 November 2009 - 20:04

Laat een bericht achter









Captcha afbeelding